„Niech będzie mało smutku i łez, a dużo radości”

                                                                                                                                                                                                                        Janusz Korczak

„Mów dziecku, że jest dobre,

że może , że potrafi...”

                                    J. Korczak

29 czerwca 1985 r. nasz Ośrodek otrzymał imię

Janusza Korczaka.  

Dlaczego Janusz Korczak jest patronem naszego Ośrodka?

Analizując przeszłość i czasy najnowsze, dostrzegamy, iż wśród milionów istnień ludzkich pojawiają się czasami osoby, które zdecydowanie występują przeciw przejawom naruszania wolności i godności osobistej człowieka. Osoby takie czynią niezwykły wysiłek by zwrócić świat w kierunku dobra, tolerancji i miłości. Podejmują trudne działania, nie zważając przy tym na własne cierpienia, straty i poświęcenie.

Do grona takich ludzi należał wielki pedagog - Janusz Korczak. Przez Bolesława Hadaczka został nazwany „...symbolem heroizmu i ofiarności pedagoga, dwudziestowiecznym świętym." Jego życie podporządkowane było „miłości dusz ludzkich”. Był twórcą proroczej myśli, ujętej w słowach „zreformować świat to znaczy zreformować wychowanie”. Idee Janusza Korczaka są wciąż żywe zarówno wśród nauczycieli jak i rodziców. Jednym i drugim urzeczywistnianie jego myśli pozwala stawać się sprawcami szczęśliwego dzieciństwa swoich podopiecznych. Mimo tego, że idee pedagogiczne i system wychowawczy Janusza Korczaka kształtował się w dość odległych czasach i w odmiennych warunkach, jednak jego spuścizna literacka powinna być podstawowym elementarzem każdego pedagoga i rodzica.

Janusz Korczak od wielu lat jest Patronem naszego Ośrodka. Idee Wielkiego Przyjaciela Dzieci widoczne są w pracy naszej placówki. Korczakowska myśl żyje i przenika do treści pracy wychowawczej. Kontynuując poglądy naszego Patrona opieramy się na jego spuściźnie literackiej. Bogactwo myśli pedagogicznych pozostawionych przez Janusza Korczaka jest dla nas inspiracją do codziennej pracy. Największym źródłem natchnienia są „Prawidła życia” Janusza Korczaka.

 

Najważniejsze dla nas i naszych podopiecznych

są następujące prawidła:

WESOŁO – SMUTNO

„Trzeba się pogodzić, że nie wszystko i nie zawsze może być najlepiej. Jeden dzień wesoły, drugi smutny, jedno się uda, drugie nie. Raz słońce świeci, raz deszcz pada.”

ŁATWE – TRUDNE

„Jeżeli słyszy się, że szkoła trudna, nudna, surowa, niesprawiedliwa, to znaczy, że nic nie może być doskonałe. Nie zawsze winien ojciec, że mało zarabia, nie zawsze winien uczeń, że nie ma dobrych stopni. Może i troski szkoły są ciekawe, a niepowodzenia i trudności budzą myśl.”

ZDOLNOŚCI – SUKCESY

„Nie takie ważne, żeby człowiek dużo wiedział, ale żeby dobrze wiedział, nie żeby umiał na pamięć, a żeby rozumiał, nie żeby go wszystko troszkę obchodziło, a żeby go coś naprawdę zajmowało. Żeby miał zamiłowanie.”

MIŁY – NIEMIŁY

„Każdy człowiek powinien cenić życzliwość, starać się na nią zasłużyć. Nie wolno mówić: „Co mnie to obchodzi!” Każdy powinien cenić przyjaciela.”

PRZYRODA – PRZYJAŹŃ

„Nie wolno deptać trawników, ale co zrobić, jeśli w gonitwie jedyny ratunek właśnie przez trawnik? Nie wolno łamać krzewów, bo zerwana gałązka wyrządzi roślinie szkodę. Złamać gałązkę w lecie, to skaleczyć boleśnie roślinę - przyjaciela.”

PRZESZŁOŚĆ – PRZYSZŁOŚĆ

„Staram się poznać własne wady i zalety. (…) Chcę być sprawiedliwym, punktualnym rozważnym, odważnym, karnym i szczerym. Chcę mieć silną wolę. Kto tylko marzyć umie i czeka, aż samo przyjdzie i samo się zrobi – ten może dąsać się będzie, że jest inaczej i trudno. Kocham to, co trudne.”

 

Dążymy do tego, aby nasz system wychowawczy, tak samo jak w systemem stworzony przez Janusza Korczaka  przepojony był  humanizmem i miłością do dziecka, oraz przeciwstawiał  się jego przedmiotowemu traktowaniu. Podstawą tego jest dogłębne poznanie każdego dziecka poprzez stałą i wnikliwą obserwację. Niezwykle ważna  jest empatia i  umiejętność wczuwania się w świat dziecięcych uczuć oraz przeżyć. Tylko wtedy  dorosły może naprawdę zrozumieć świat dziecka,  a szczególnie jego problemy i potrzeby. Poznanie wychowanka było wymogiem stawianym wychowawcy przez  Janusza Korczaka i jest podstawowym zadaniem każdego pedagoga pracującego w naszym Ośrodku.

Inną ważną ideą korczakowską realizowaną w naszej placówce jest  stałe wspieranie rozwoju wychowanka. Staramy się, aby każde dziecko odnalazło w sobie to co potrafi robić najlepiej. Każdy nawet najmniejszy sukces jest najlepszą podstawą do odzyskania wiary w siebie i własne możliwości.

Idee korczakowskie przekazujemy także wychowankom naszego Ośrodka. Różnorodne formy pracy z Patronem przybliżają dzieciom życie i dzieło Korczaka, pobudzają miłość do tego Wielkiego Przyjaciela Dzieci i chęć realizowania Jego idei ulepszania zastanego świata. Chcąc przekazać myśli Patrona dzieciom, zapoznajemy ich z literaturą, którą specjalnie dla nich napisał ten wielki pedagog i pisarz. Twórczość literacka Janusza Korczaka dla dzieci jest bardzo ważna, gdyż oparta jest na jego dziecięcych przeżyciach.  Będąc dzieckiem miał, jak każdy mały człowiek, swoje marzenia. Przekazał je najbardziej znanej postaci literackiej – Królowi Maciusiowi I. W powieści o losach małego króla, Janusz Korczak zawarł wszystkie, swoje marzenia i fantazje, swoją codzienność i przeczucie tragicznej śmierci. Postać małego króla ― reformatora była tak bliska Korczakowi, że zażądał on od wydawcy, aby w wydaniu książkowym umieszczona była jego fotografia z okresu dzieciństwa. W ten sposób chciał podkreślić swój bliski związek z marzeniami i pragnieniami dzieci.

Podsumowaniem całorocznej pracy z Januszem Korczakiem są obchody Święta Patrona, które od kilku lat mają nową formę. Każdego roku obchody Tygodnia Patrona odbywają się pod innym hasłem. Myśl przewodnia całego tygodnia związana jest zawsze z postacią jednej z książek dla dzieci Janusza Korczaka.

 

Głównymi celami, które przyświecają

obchodom Tygodnia Patrona jest:

• kultywowanie tradycji i obrzędowości Ośrodka;
• pogłębianie wiedzy o Patronie Januszu Korczaku;
• wyzwolenie aktywnej i twórczej postawy uczniów wykazujących różne zainteresowania i uzdolnienia (aktorskie, muzyczne, plastyczne, sportowe, taneczne);
• kształtowanie umiejętności współdziałania i wzajemnej pomocy;
• kształtowanie umiejętności podporządkowania się zasadom gier i konkursów;
• rozbudzanie motywacji do podejmowania zadania;
• współuczestniczenie w organizacji imprezy szkolnej;
• integrowanie młodzieży niepełnosprawnej ze środowiskiem lokalnym i dziećmi oraz młodzieżą z innych placówek;
• kształtowanie kulturalnego zachowania.